Praca z plikami Shapefile w QGIS

Shapefile to najstarszy i wciąż najbardziej rozpowszechniony format wymiany geodanych. Mimo ograniczeń (maksymalnie 2 GB, 10 znaków na nazwę atrybutu, jeden typ geometrii na plik), Shapefile jest obsługiwany absolutnie przez wszystkie systemy GIS.

Eksport z osm2cdr.com

Przy eksporcie do Shapefile otrzymujesz archiwum ZIP z kilkoma plikami:

• .shp — geometria obiektów
• .dbf — dane atrybutowe (tagi OSM)
• .shx — indeks przestrzenny
• .prj — opis układu współrzędnych
• .cpg — kodowanie (UTF-8)

Import do QGIS

1. Rozpakuj archiwum ZIP do osobnego folderu.
2. W QGIS: Warstwa → Dodaj warstwę → Dodaj warstwę wektorową.
3. Wskaż plik .shp. QGIS automatycznie dociągnie pozostałe pliki.
4. Sprawdź układ współrzędnych we właściwościach warstwy (domyślnie WGS 84).

Typowe zadania w QGIS

• Mapy tematyczne — kolorowanie obiektów według atrybutów (typ budynku, klasa drogi).
• Strefy buforowe — obliczanie stref dostępności wokół szkół, szpitali, przystanków.
• Powierzchnie i obwody — automatyczne obliczanie za pomocą kalkulatora pól.
• Analiza nakładkowa — przecinanie warstw w celu wykrycia terenów spełniających kryteria.
• Wydruk kartograficzny — kompozycje do druku z legendą, podziałką i siatką współrzędnych.

GeoPackage jako alternatywa

Dla nowych projektów zalecamy format GeoPackage (.gpkg). To pojedynczy plik bez ograniczeń Shapefile: długie nazwy atrybutów, kilka typów geometrii, rozmiar do terabajta. QGIS pracuje z GeoPackage tak samo łatwo jak z Shapefile.